അക്ഷരപ്പൂക്കളം

കഥ- തനിയാവര്‍ത്തനം

By M S Akhil

സിദ്ധാര്‍ഥിനോട് കൂടുതല്‍ ചേര്‍ന്നു കിടന്നു .

…അവനൊരു കുട്ടിയെപ്പോലെ ഉറങ്ങുകയാണ് …കണ്ണുകള്‍ പാതി പൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. നീണ്ടു വിടര്‍ന്ന പീലികള്‍ വരിയായ് ചായ്ഞ്ഞു കിടക്കുന്നു
അവന്‍റെ ചുണ്ടുകളുടെ വിടവില്‍ നിഷ്കളങ്കമാണ്. നഗ്നമായ കഴുത്തിലെ ചെറിയ കറുത്ത പൊട്ടുകളില്‍ അവള്‍ ചുണ്ടു ചേര്‍ത്തു.
മഴ പെയ്തെങ്കില്‍ ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി സൂര്യന്‍ ഒന്ന്‍ താഴ്ന്നു തന്നെങ്കില്‍
ഉസ്താദ് ബിസ്മില്ലാഖാന്‍ വായിക്കുന്ന ഷെഹനായി സംഗീതം ഒഴുകിയെത്തിയെങ്കില്‍…
അവളിങ്ങനെ അവനോടു ചേര്‍ന്ന് കിടക്കുമായിരുന്നു ….
രാത്രിയുടെ ഗന്ധം വാര്‍ന്നൊഴുകുന്ന ചെറിയ രോമങ്ങള്‍ മുറ്റി വരുന്ന മുതുകില്‍ മൂക്ക് കൊണ്ടുരുമ്മി പിന്നെയും എത്രയോ നേരമിങ്ങനെ കിടക്കുമായിരുന്നു ………
നിശ്വാസങ്ങളിലെ ലാഘവത്വം ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവനെ ഉറക്കുകയാണ്
സിദ്ധാര്‍ത്ഥ മകനേ ഞാന്‍ എന്നാണ് നിനക്ക് കാമുകിയായത്
എനിക്കും നിന്നിലും സകല പ്രപഞ്ചത്തിലും ചുരത്തുന്ന അര്‍ദ്ധ ഗര്‍ഭമായ ആ പൊട്ടിച്ചിരി ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നു
ദേവീ …….നീ അവനെ വെറുതെ വിടുക…
ആരോ പറയുന്നു …

അവള്‍ അതുകേട്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു .

അമ്മയാണോ

അച്ഛനാണോ

സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ കൈക്കുമ്പിളില്‍ സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ ഒളിഞ്ഞു കിടന്നു

തബലയുടെ ശബ്ധത്തില്‍ കാലുകള്‍ ചലിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ നീ ഇല്ലാതെ ഞാനുണ്ടാകില്ലെന്ന്
എനിക്ക് തോന്നുന്നു ..

അവള്‍ എഴുന്നേറ്റു
ജനാലകള്‍ തുറന്നിട്ടു
ഉണര്‍ന്നാല്‍ അവന്‍ അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല …ചാര നിറത്തിലുള്ള കൃഷ്ണമണികള്‍ ചലിപ്പിച്ച്തു ടുത്ത കവിളുകള്‍ ഒന്നുകൂടി ചുവപ്പിച്ച്
അവളെ യങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കും

സമയം ആറുമണി കഴിഞ്ഞു ….
ഓഫീസില്‍ പോകുന്നതിനുള്ള മുന്നൊരുക്കങ്ങള്‍ തുടങ്ങേണ്ടതുണ്ട് ….
ദേവി തിടുക്കത്തോടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ..
അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു
സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ തലയിണയില്‍ മുഖമമര്‍ത്തിയിരുന്നു …
ഉറക്കം ശരിയായി വിട്ടിരുന്നോ അതോ താനങ്ങനെ അഭിനയിക്കുകയാണോ എന്ന് അവനു തോന്നി …….
അവന്‍റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഗംഗയുടെ സമതലങ്ങളില്‍ വ്യാപരിച്ചു………………

തീരത്ത് വഞ്ചിയുടെ ഉള്ളില്‍ കയറിയിരുന്ന് മറുകര തേടാന്‍ വഞ്ചി ക്കാരനെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു

ഏയ്‌ പാട്ടുകാരാ നീ പാടൂ

അതെന്തായിരുന്നൂ ……..

പത്മാ നദിയിലെ മുക്കുവാ നീ എന്തിനാണ് എന്നെ പിന്തുടരുന്നത്
വരൂ നിന്‍റെ മീനുകളെ സ്വതന്ത്രമാക്കു
അവ ആഴങ്ങളെ ആസ്വദിക്കട്ടെ ……….

അവള്‍……

ഫ്രിഡ്ജില്‍ നിന്നും തണ്ണി മത്തങ്ങ എടുത്ത്‌ മുറിച്ചു …..പകുതി ഫ്രിഡ്ജിലേക്കു തിരികെ വച്ചു
ചുവന്ന തണ്ണി മത്തങ്ങയുടെ ഒരു ഭാഗം പത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റി വച്ചു..
സോഫീയ …നീ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റോ ?
പൂച്ച അവളുടെ കാലില്‍ മുഖമുരസ്സി
പിന്നെ അവളെ ഗൌനിക്കാതെ നിലത്ത് കിടന്നുരുണ്ടു …
സിദ്ധാര്‍ഥ്‌ ……………….
എനിക്ക് പോകാന്‍ സമയമായി എഴുന്നേല്‍ക്കു……
ഇങ്ങനെ ഉറങ്ങരുത് ……..നിനക്ക് ഒട്ടും ആത്മാര്‍ത്ഥത ഇല്ല കുട്ടീ……

രിരിഗാ രിഗാ മഗരിസ ധനീ പാപമാ റിഗാ സാനി സഗപമ മാ ……………….
ജബ് ദീപ് ജലേ യാനാ ……ജബ് ശ്യാം ഫലേ യാനാ…
ഷവറില്‍ നിന്നും ജല ധാര അവളിലേക്ക്‌ വീണു കൊണ്ടിരുന്നു ….
യേശുദാസ് നിര്‍ത്താതെ പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു …..
കുറച്ചുകൂടി ഉറങ്ങിയാല്‍ കൊള്ളാമായിരുന്നു …
എന്തൊരു സംഗീതമാണിത്
അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു
അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു ….
വയലറ്റ് നിറമുള്ള മേല്‍ ഭിത്തി …..ഇളം റോസ് നിരത്തിലെ കട്ടന്‍
സോഫിയ വാലാട്ടി കട്ടിലിലേക്ക് കയറി അതവനെ തൊട്ടുരുമി …..
അവനതിനെ തലോടി
പാടിക്കൊണ്ടിരുന്ന മൊബൈല്‍ ഓഫ് ചെയ്തു
നീ എപ്പോഴാ ഇറങ്ങുന്നത് ?
സിദ്ധാര്‍ത് ഒട്ടും സമയമില്ല ..
നീ ഒന്നെഴുന്നെല്‍ക്ക് …..
ഒരു കിളിക്കൂട്‌ പോലെ ഇരുപതാം നിലയിലെ കുടുസ്സു മുറിയില്‍ നിന്നിന്നും
ചില്ല് ജാലകത്തിലൂടെ അവന്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കി …
പക്ഷികളും വെള്ള മേഘങ്ങളുമില്ലാത്ത ആകാശം …
ദേവി ഒഫീസിലേക്കിറങ്ങി…….ഓടിവന്നു തന്ന ഉമ്മക്ക്‌ പിയേഴ്സ് സോപ്പിന്‍റെ ഗന്ധം ,,,
ഫേസ് ബുക്ക്‌ തുറന്നു വച്ചു………….
ആരുടെയൊക്കെയോ പോസ്റ്റുകള്‍ ………………
ഓടിയകലുന്ന പ്രപഞ്ചം ,….
മാറുന്ന കാഴ്ച
സോഫിയ അവന്റെ കാലുകളില്‍ മുഖമുരസ്സി അവനതിനെ കൈകളില്‍ എടുത്തു തലോടി
സോഫിയാ പരീക്ഷിത്ത്‌ എന്ന പൂച്ചയെയും കുഞ്ഞുണ്ണിയെയും കല്യാണിയേയും ഞാനോര്‍ക്കുന്നു ..
അതൊരു കഥയല്ലേ ….
ഗുരുസാഗരം
നമുക്കൊരു യാത്ര പോകാം ………
ഫറോവോ മാരുടെ കാലത്ത് ,,,,,,ഈന്തപ്പനയുടെ ചുറ്റും മണല്‍ ഭൂമികയില്‍ അവളെ ആസ്വദിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചത്‌
വീഞ്ഞ് കുടിച്ച് ഉന്മത്തനയി നൈലിലൂടെ വഞ്ചി തുഴഞ്ഞത്
പൂച്ചയുടെ ഇന്ദ്രനീല കണ്ണുകള്‍ തിളങ്ങി ……………………..
അവള്‍ അവനോട് സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി ……
ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു രാജാക്കന്മാരുടെ താഴ്വരയിലെ ക്ഷേത്രത്തില്‍ ‘
ഞാന്‍ ആരാധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു

മധ്യധരണ്യാഴിക്ക് കുറുകെ ഇന്ദ്രനീലം പോലെ ഒഴുകുന്ന ആ വലിയ നദി യുടെ കീഴില്‍
പിരമിഡുകള്‍ക്കും
ഈന്തപ്പനകള്‍ക്കും കീഴില്‍ ……
ഞാന്‍ നിന്‍റെ ദൈവമായിരുന്നു ……………..

സിദ്ധാര്‍ഥാ നീ ഓര്‍ത്തു നോക്ക്
ബാസ്റ്റ്
ദേവതമാരുടെ ദേവത ….

.കിഴക്കന്‍ നൈലിലെ ചെളി നിറഞ്ഞ സമതലങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ നിന്നെ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചത് ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ …..
നീ അവളുടെ മുലകള്‍ ആസ്വദിക്കുമ്പോള്‍ നാഭിയില്‍ ചുണ്ടു ചേര്‍ത്ത് ഉറങ്ങുമ്പോള്‍
നിങ്ങളെ ആരും കണ്ടിരുന്നില്ല
ഒരു മണല്‍ ക്കാറ്റും വന്നു പോയില്ല …
സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു..
ഞാന്‍ അവളെ ഓര്‍ക്കുന്നു ….
ക്ലിയോപാ ട്ര ക്കും മുന്‍പ് …
അവളുടെ കറുപ്പും നദിയുടെ നീലാകാരവും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു .
അവന്‍ പൂച്ചയെ മാറില്‍ ചേര്‍ത്തു വച്ചു….
ഇരുപതാം നിലയിലേക്ക് വീശിയ കാറ്റില്‍ അവന്‍റെ ചുരുളന്‍ മുടിയിഴ ചലിച്ചു
ഫോണ്‍ വീണ്ടും മുഴങ്ങുന്നു …….

..ദേവിയാണ്
ഞാന്‍ എത്തി
നീ എഴുന്നേറ്റോ ?
മറുപടി പറഞ്ഞില്ല ….
എപ്പോഴും അവള്‍ മറുപടികള്‍ അര്‍ഹിക്കുന്നില്ലെന്നവന് തോന്നി
ഓരോ തവണ അവള്‍ വിളിക്കുമ്പോഴും ചിലന്തിയുടെ വലയില്‍ അകപ്പെട്ട
ഇരയെപ്പോലെ അവന്‍ നിലവിളിച്ചു ……

ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തു

ഒരു ചെമ്പനീര്‍ പൂവിറുത്തു ഞാനോമലേ …………ഉണ്ണി മേനോന്‍ പാടുന്നു

അച്ഛാ അച്ഛന്‍ എവിടെയാണ് …….ഞാന്‍ അച്ഛനോടൊപ്പം വരുന്നു
എനിക്ക് മടുത്തൂ …
ലോകം ഇങ്ങനെയാണ്…..കുടുക്കി ചങ്ങലയിലിട്ട നായയെപ്പോലെ വാലാട്ടി വാലാട്ടി …..
കടല്‍ തീരത്ത് മഞ്ഞ വെയിലില്‍ ഞാന്‍ അവളെ കാണുന്നു …..
അവളിലേക്ക്‌ ഇനിയും എത്ര ദൂരമുണ്ട് ….

ദേവിയുടെ അച്ഛന്‍ വന്നു..
അയാള്‍ അവനെ രസ്ടോരന്റി ലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നു
സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ അപ്പോള്‍ ജോലി കളഞ്ഞു അല്ലേ..
ഈ കാലത്ത് ജീവിക്കാന്‍ ജോലി വേണം ….എല്ലാത്തിനും കാശാണ് …..

എന്‍റെ മകള്‍ക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ് …
അവള്‍ അങ്ങനെയാണ്,….ഈ കാലത്ത് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുന്നത് ഒരു പ്രശ്നമല്ല
വിവാഹം എന്നാലും ചിലരെ ബോധിപ്പിക്കലാണ് …
അതുകൊണ്ട്
ഞാന്‍ പറയുന്നത് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടല്ലോ ….
നാട്ടിന്‍ പുറത്തേക്ക് പോകാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ആഗ്രഹമാണ്
ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കണം ….
ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ …………………..എനിക്ക് എവിടെ ജീവിക്കാന്‍ പറ്റുമെന്ന് തോനുന്നില്ല
നീ ദേവിയുടെ ഭാവി നോക്കണം
എന്‍റെ മകളെ കഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്….
സംസാരത്തിനിടയില്‍ പ്രതിക്ഷേധക്കാര്‍ കടന്നു പോയി ,,,,ഉച്ചത്തിലുള്ള മുദ്രാവാക്യം വിളി
വെറുതെ തെരുവിലൂടെ നടന്നു …
വെയില്‍ ചാഞ്ഞു വീഴുന്ന മരക്കൂട്ടങ്ങള്‍ ….
ഹരിയുടെ നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു ……
ഹരീ .
എനിക്കെന്തെങ്കിലും എഴുതണമെങ്കില്‍ …ഇവിടം വിട്ടേ പറ്റൂ
ദേവി എതിര്‍ക്കുമായിരിക്കും ,,,,
,അവളെ ഒറ്റക്ക് വിട്ടേ തീരു ………
അവളിലേക്ക് ചുരുങ്ങാന്‍ എനിക്ക് ആവില്ല ….
അവളുടെ അച്ഛന് ഞാനിവിടെ നില്‍ക്കണമെന്നാണ് ….
എനിക്കാരോടാണ് ഇഷ്ടം …..
ഒരു പ്രേമത്തില്‍ ഞാന്‍ ലയിച്ചു പോകണ മേന്നാണോ
നിനക്കൊര്‍മയുണ്ടോ മൈതാനത് ചുവന്ന വാലുകളുള്ള തുമ്പികളെ നൂലുകളില്‍ ബന്ധിച്ചിട്ടിരുന്നത്….അവ രാത്രിയില്‍ പൂര്‍ണ ചന്ദ്രന്മാരെ ക്കണ്ട്
നക്ഷത്ര ക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ ക്കണ്ട് ജീവന്‍ ചോര്‍ത്തിക്കളഞ്ഞത്
ഞാനും ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ് …..
അസ്തിത്വ ബന്ധനം
അച്ഛന്‍ പറയുമായിരുന്നു ….

കാളി ഘട്ടിലെ ദേവതമാരെ പ്പറ്റി ഹൂഗ്ലിയിലെ വിശുദ്ധ ജലത്തെ പ്പറ്റി ……
അപ്പോള്‍ നീ ഊര് തെണ്ടാന്‍ തീരുമാനിച്ചോ ?
ഇല്ല ഹരീ ചിലപ്പോള്‍ പോയെന്നു വരും
ശരീരത്തില്‍ വാര്‍ധക്യം പൂവിടും മുന്പ് പോണം പോയെ തീരു ……

ജീവിതം എനിക്കൊരു യാത്രയായി തോന്നുന്നു ഹരീ
നിങ്ങള്‍ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കും ,….ചീത്ത വിളിക്കും ,,,
എങ്കിലും എനിക്ക് ഞാനാവാതെ തരമില്ല …
ഹരി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല
റൂമില്‍ ചെന്ന്
പുസ്തകങ്ങള്‍ കയ്യിലെടുത്തു,രണ്ടു കുപ്പായങ്ങളും ഡയറികളും …

ദേവി നിന്‍റെ ഗന്ധത്തെ ഞാന്‍ എന്നും സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ,,,,,അവള്‍ക്കായി എഴുതി .

സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ തെരുവിലേക്കിറങ്ങി ,,,,,
മഴ പെയ്യുന്ന തെരുവ്
യാത്രയുടെ തെരുവ്

മഴ മഞ്ഞവെയിലിലൂടെ പെയ്തു വീണു ……
പ്രപഞ്ചം നിറയുന്ന മഞ്ഞ വെളിച്ചം ..
അച്ഛാ ആ കഥ പറഞ്ഞു തീര്‍ക്ക്…………………………………………..
ഏത് കഥയാണ് മോനേ..
അച്ഛന്‍ പറയാറുള്ള ആ കഥ തന്നെ
അച്ഛനാ കഥ പറയുമ്പോള്‍ തകരപ്പാട്ടയില്‍ ആരോ കൊട്ടുന്ന ശബ്ദം
കൊട്ടു കേള്‍ക്കുന്നോ ?
കേട്ടു ..കേട്ടു…
അച്ഛന്‍ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു …..
അത് ഞാനല്ലേ അച്ഛാ
അതെ മോനെ നീ തന്നെയാണ് …..നീ എത്ര കുഞ്ഞാണ്
നോക്ക് കൃഷ്ണ മണിയുടെ തിളക്കം ……………..
ഞാന്‍ ചിരിച്ചു …………………
ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചു ഓര്‍മ്മകള്‍ കൂടുകളിലേക്ക്‌ ഓടിയൊളിച്ചു ,,,,,
ഏയ്‌ സിദ്ധാര്‍ത് നിനക്കെന്താ വേണ്ടത് …ഡിന്നറിന്
ഞാന്‍ ഓഫീസില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി
ഒന്നു വേഗം പറയു
അല്ലെങ്കില്‍ രാത്രി നമുക്ക് പുറത്തു പോകാം …
നീ തീരുമാനിക്ക്
യാത്ര പറയുമ്പോള്‍ മറ്റൊരാളോട് കൂടി അത് പറയാനുണ്ട്‌
അവന്‍ വീണ്ടും ഫേസ് ബുക്ക്‌ തുറന്നു
…..
കംബോഡിയന്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ താനിയ ..അനുജത്തി യാറ്റിനെ പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ വിടാന്‍
ഒരുക്കുകയായിരിക്കും
അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ഗ്രാമത്തിലെ തങ്ങളുടെ കോഴി ഫാം നോക്കാന്‍ രാവിലെ തന്നെ പോയിരിക്കും ..
താനിയയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പിടക്കോഴി അടയിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായിരിക്കുന്നു..
അവള്‍ക്ക് അതില്‍ കൂടുതല്‍ പ്രതീക്ഷകളുണ്ട് ,,
എന്തെങ്കിലും കൂടുതല്‍ സമ്പാദിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞിറങ്ങി യിരിക്കുകയാണ് …….ജോലിയില്‍ നിന്നും വരുമാനം തീരെ കുറവാണ്
അവളുടെ ജേഷ്ടന്‍ യുന്‍ കൊറിയയില്‍ പോയിരിക്കുകയാണ് …അവിടെ കച്ചവടം നടത്തി പണം സമ്പാദിച്ചു ഗ്രാമത്തില്‍ തിരിച്ചു വരണമെന്നാണ്
അവന്‍റെ ആഗ്രഹം …. താനിയക്കും പുതുതായി ബിസിനെസ്സ് തുടങ്ങണമെന്നുണ്ട് …
യൂണി വേഴ്സിറ്റിയില്‍ ബാങ്ക് എടുത്ത് പഠിക്കുന്നതിനുള്ള കാരണം അതുമാത്രമാണ്
കാംപോങ്ങ് ചാന്‍ നഗരത്തില്‍ ഒരു ചെറിയ മുറിയിലാണ് കോളേജുള്ളപ്പോള്‍ അവളുടെ താമസം …….
നദീ തീരത്ത് ചോക്ലേറ്റ് ചിപ്സുകളും ,വാനിലയും വില്‍ക്കുന്ന ചെറിയൊരു ജോലിയില്‍ നിന്നും മെച്ചമില്ലാത്ത ഒരു തുക അവള്‍ക്കു കിട്ടുന്നുണ്ട്‌
നഗരത്തിലെ വലിയ ചിലവ് താങ്ങാന്‍ അതവള്‍ക്ക് ആശ്വാസമാണ്
….തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കുന്നതിനിടയില്‍ താനിയ യയെപ്പറ്റി ഓര്‍ത്ത് ഫോണ്‍ ഓണ്‍ ചെയ്തു നോക്കി അവള്‍ എവിടെയാണ് ..
അങ്കോ വാര്‍ ട്ട് ക്ഷേത്രത്തിലെ അവളുടെ യാത്രയെപ്പറ്റി ,അല്ലെങ്കില്‍ നദീ തീരത്തെ വിദേശ സഞ്ചാരികളെപ്പറ്റി ,,,അല്ലെങ്കില്‍ സിയൂ ചാന്‍
എന്നാ അവളുടെ പഴയ കാമുകനെപ്പറ്റി എന്തെങ്കിലും എപ്പോഴും അവള്‍ക്ക് പറയാനുണ്ടാകും
ഓ ഇന്ത്യ ബിഗ്‌ കണ്‍ട്രി ……ഇന്ത്യയെപ്പറ്റിയുള്ള ആദ്യത്തെ അനുഭവം താനി യയില്‍ നിന്നുംഅയാള്‍ അനുഭവിച്ചത്
ഭാവനാപൂര്‍ണമായ ഒരല്‍ഭുതമായാണ് …ഒരു വലിയ രാജ്യം എന്നുള്ള ഭാവപ്രകടനം അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു
വിളറിയ തൊലിയുള്ള പതിഞ്ഞ മൂക്കും ചെറിയ കണ്ണുകളുമുള്ള ആ കംബോഡിയ ക്കാരി അതുപറയുമ്പോള്‍ സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ സന്തോഷം കൊള്ളും
നിന്‍റെ പല്ലുകളും ..ചിരിയും മനോഹരമാണ് ഇതായിരിക്കും അവന്‍റെ മറുപടി ..
ദേവിക്കും താനിയയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള വ്യത്യസങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് അയാള്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടൂ…..
അയാളും ദേവിയും നിരന്തരം കലഹിച്ചിട്ടുണ്ട്…

വിവാഹം ഒരു ബന്ധനമാക്കി മാറ്റിയതില്‍ അയാള്‍ക്ക് അവളോട്‌ ദുഃഖം മാത്രമേ തോന്നുന്നുള്ളൂ ………………………..
ദേവി ആത്മാര്‍ഥതയോടെ സ്നേഹിച്ചു ….
പക്ഷെ സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ വിത്തുകള്‍ മുളച്ചു പൊന്താന്‍ തുടങ്ങി
അവ ഋതു ഭേതങ്ങളില്ലാതെ വന്നു ..
കാല ബോധമില്ലാത്ത മാനസിക ഉത്സവങ്ങള്‍
പക്ഷെ അവള്‍ അപ്പോഴും എന്നെത്തെക്കാളും
മാറി
സിദ്ധാര്‍ത്ഥന് താനിയയുമായി പ്രേമം ഒരിക്കലുമുണ്ടായില്ല …….ദേവിയുമായും അതുണ്ടാകില്ലെന്നു തീര്‍ച്ചയായിരുന്നു
അയാള്‍ക്ക് ലഭിക്കേണ്ടത് ലഭിക്കാതെവന്നിരുന്നു …..
യാത്രക്ക് ഒട്ടും വൈകിക്കൂടാ…
ഡിന്നറിനു കാത്തു നില്‍ക്കാതെ സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ ഇറങ്ങി നടന്നു …
ദേവിയെ വിളിച്ചു
ഞാന്‍ പോകുകയാണ് എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു ……
ഉപേക്ഷിച്ചു പോവുക തെറ്റാണ് ….പക്ഷെ പോയെ പറ്റൂ ആത്മാവിലെ ദാഹം …………………..
ഞാന്‍ ആരാണ് ……മഹര്‍ഷി രമണന്റെ ആത്മഗതം …..
ഞാന്‍ ശരീരമോ മനസ്സോ ഒരിക്കലുമായിരുന്നില്ല ……ഞാന്‍ തന്നെയായിരുന്നു പ്രപഞ്ചവും ഈ ലോകവും ………………..
സൂഫി സംഗീതം അലയടിക്കുന്ന വഴികള്‍ …………….
അച്ഛാ ഞാനിറങ്ങി നടക്കുകയാണ് ,…….
സിദ്ധാര്‍ത്ഥ മകനെ യാത്രകള്‍ ആരംഭമാണ് …..
ബാസ്റ്റ് മാര്‍ജാര ദേവത അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചു ….
ഏതോ കാലത്ത് ഏതോ ജന്മത്ത് നീ എന്നെ പൂജിച്ചതിനുള്ള പ്രതിഫലം ………………
….ഞാനിതാ യാത്രയാകുന്നു ….അവന്‍ പതുക്കെ ചലിച്ചു

ms_akhl@yahoo.com

കഥ- ഒരു മൂക്കുത്തിയോർമ്മയ്ക്ക്

By Priyanka Vinod

ആറുമണിയുടെ അരണ്ടവെളിച്ചമേയുള്ളു മുറിക്കുള്ളിൽ.. ശെരിക്കും കാണുന്നില്ല.. മൂക്കിന്നറ്റം ചാമ്പങ്ങാനിറത്തിൽ അല്പം വീർത്തിട്ടുണ്ട്.. മുഖം വെട്ടിച്ചപ്പോ ഒരു വെളിച്ചസൂചി.. “ആഹാ.. രാവിലെ കണ്ണാടിക്കുമുന്നിൽ കസർത്തുതുടങ്ങിയോ.. ഒരോരോ വട്ടുകൾ.. ഒരു ചായകിട്ടാൻ ഞാനിനിയെന്തഭ്യാസം കാണിക്കണം.?”
ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം സതീഷ്‌ വന്നുകയറിയപ്പോഴേ, അതുവരെയുള്ള അവതരണയൊരുക്കങ്ങളെയെല്ലാം വെള്ളത്തിലാക്കി നിധി ബോംബുപൊട്ടിച്ചു.. “അച്ഛേ.. അമ്മേടെ മൂക്കുത്തി കണ്ടോ..? Now she exactly look alike Pattathi paatti.. “അടുത്ത ഫ്ളാറ്റിലെ വൃത്തിപ്പാട്ടി എന്നുകൂടി വിളിപ്പേരുള്ള കാദംബരിയമ്മാളിനെ പോലാണ് ഞാനെന്നവൾ അവൾ പ്രസ്താവിച്ചു കഴിഞ്ഞു..
“നിനക്കെന്താ അനൂ..? നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ മൂക്ക് തുളച്ചു വൃത്തികേടാക്കരുതെന്ന്.. ഇത് വല്യ ഭംഗിയാണെന്നാണോ വിചാരം ? അതെങ്ങനെ.. മറ്റുള്ളോരെന്തെകിലും പറഞ്ഞാൽ അനുസരിക്കുന്ന സ്വഭാവമില്ലല്ലോ..
സതീഷിന്റെ വിചാരണയ്ക്ക് നിന്നുകൊടുക്കാതെ അടുക്കളത്തിരക്കിലേക്കു രക്ഷപ്പെട്ടൂർന്നുപോയി..
നിധിയെ സ്കൂളിൽ വിട്ടു, സതീഷിനെ ഓഫീസിലേക്കയച്ചു, വണ്ടിയെടുത്തിറങ്ങി.. തേക്കിലകൾ വീണുകിടക്കുന്ന മുറ്റത്തേക്കെത്തിയപ്പോഴേ കേട്ടു അകത്തൂന്ന് ചന്ദനമഴയിലെ അമൃതേടെ തേങ്ങൽ..പുന:സംപ്രേക്ഷണം കൂടി കീറിമുറിച്ചു കണ്ടാലെ അമ്മയ്ക്ക് മതിയാവുള്ളൂ..
“ഇന്നെന്താ നീ പോയില്ലേ അനൂ.. ?ആഹാ.. പറഞ്ഞതു കേൾക്കാതെ പോയി മൂക്കുകുത്തിയോ..? കാക്കാത്തിയെ പോലുണ്ട് കാണാൻ..
സതീഷിനിഷ്ടമല്ലെന്ന് നീതന്നല്ലെ പറഞ്ഞെ.. ? ചായ തരട്ടെ.. ?”
അമ്മയുടെ കലപിലപറച്ചിലിനെ കാറ്റിനുകൊടുത്തു അടുക്കളവാതിലിലൂടെ പുറത്തിറങ്ങി.. പാവൽ പന്തലിനു മണ്ണൊതിക്കിക്കൊണ്ട് നില്പ്പുണ്ട് അച്ഛൻ.. വിയർപ്പു തുടച്ചു നിവർന്നുനോക്കി.. അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചൊന്നുനോക്കി.. അച്ഛൻ ചിരിച്ചു.. ഇരുപതു വർഷം മുൻപ് അച്ഛന്റെ നാട്ടിലെ ഓണംകൂടാൻ ചെന്ന പത്തുവയസുകാരിയെ, എന്റെ മോളാണെന്നു പരിചയപ്പെടുത്തി ഒരു മൂക്കുത്തിച്ചിരിയുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ നീക്കിനിർത്തിയപ്പോ കണ്ട അതേ നിലാച്ചിരി.. അത് അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരിയായിരുന്നുവെന്ന് വളർച്ചയുടെ പല പടവുകളിൽ നാട്ടിലേക്കുള്ള അവധിക്കാലയാത്രകളിൽ അറിഞ്ഞു.. എന്തോ കാരണങ്ങളാൽ വഴിപിരിഞ്ഞുപോയവർ.. അത്രേം ഭംഗിയുള്ള ചിരി പിന്നൊരിക്കലും ഞാൻ അഛനിൽ കണ്ടിട്ടില്ല.. ആ നക്ഷത്രമൂക്കുത്തിതിളക്കം മനസ്സീന്നുപോയില്ല.. അച്ഛന്റെ ചിരിതിളക്കവും..
“വേദനയുണ്ടോ അനൂ.. ?” ഇല്ലാന്ന് തലയാട്ടി.. ഇത്രേ വേണ്ടിയിരുന്നുള്ളു.. എനിക്കും എന്റെ മൂക്കുത്തിക്കും..

priyankavinod0364@gmail.com

കഥ- ഇസ് കാരിയോത്ത യൂദ അങ്ങില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ

By ഡോ അനിഷ്യ ജയദേവ്

‘ഉണ്ടാകട്ടെ’ എന്ന് മാത്രം പറയുകയും ഈ മുഴുലോകതെയും സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്ത തമ്പുരാനേ…

ജീവിതത്തിന്റെ വഴിത്താരിൽ എന്നാണ് നീ എനിക്കൊരു ഉത്തരം തരിക…മന്നാ പൊഴിച്ചതുപൊലെ ഇതിനു ഒരു ഉത്തരം ഈ എനിക്ക്…
പെസഹ – ദുഖവെള്ളി പശ്ചാത്തലത്തിൽ എന്നെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്ന മറ്റൊരു ചോദ്യം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു….

ഇസ്കരിയൊത്ത യുദയെപ്പോലെ ശ്രേഷനായ ഒരു അപ്പോസ്തലൻ ഉണ്ടോ..

അയ്യോ അതാ ഒരു കൂട്ടം വിശ്വാസികൾ .
അയ്യോ എന്നെ കല്ലെറിയാൻ വരട്ടെ… ഇതൊന്നു കേൾക്കു .
പ്രവചനങ്ങൾ നിവര്ത്തിയാവേണ്ടതല്ലേ?
ആദം എദനിൽ ചെയ്ത പാപം പരിഹരിക്കപ്പെടാൻ , ഞാനും നിങ്ങളും നിത്യജീവൻ അവകാശമാക്കാൻ യേശു ക്രൂശിക്കപ്പെടുക എന്നത് ഒരു അത്യാവശ്യം ആയിരുന്നില്ലേ…അപ്പോൾ ആ പാപമൊചനകർമം നടപ്പിലാകുന്നതിൽ കർത്താവു വഹിച്ചതിന് തുല്യം പങ്കു യുദ വഹിച്ചില്ലേ …ചുംബനം കൊണ്ട് യേശുവിനെ കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയാണോ യുദ ചെയ്തത് ? അടയാളപ്പെടുത്തി കൈമാറുകയല്ലേ? ഒക്കെയും മുന്നിയമിക്കപ്പെട്ടതു…ഇല്ലയിരുന്നെങ്ങിൽ? അപ്പൊ യുദ വിശുദ്ധതയിലെക്കുള്ള എന്റെയും നിന്റെയും ഒരു കിളിവാതിൽ എങ്കിലും അല്ലെ? വാതായനം അല്ലെങ്കിലും !

മറ്റു ശിഷ്യന്മാരിൽ നിന്ന് വിഭിന്നനയിരുന്നു യുദ …മഗ്ദലന യേശുവിന്റെ പാദത്തിൽ തൈലം പൂശിയപ്പോൾ എതിർത്ത് ഓർമയില്ലേ ? അതിന്റെ വില ദാരിദ്രര്ക്ക് പകുത്തുകൊടുക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു? ആത്യന്തികമായി ഒരു വിപ്ലവകാരി ആയിരുന്നില്ലേ അദ്ദേഹം?
നോക്കുക …യഹൂദന്മാർ പലരെയും പോലെ യുദയും റോമൻ ഭരണത്തിൽ നിന്ന് യഹൂദരുടെ മോചനത്തിനായ് കാത്തിരുന്നവർ. മൂന്നു വർഷത്തെ പഠനത്തിന് ശേഷം തെളിഞ്ഞ കാഴ്ചപ്പാടോടെ യേശുവിനെ പിന്പറ്റിയവൻ. അവന്റെ പണപ്പെട്ടി സൂക്ഷിച്ചവൻ . എന്തിനു വേണ്ടി ? ഭാവിയിൽ വരാൻപോകുന്ന ക്രിസ്തുരാജ്യത്തിനു വേണ്ടി…ഒരു പോരാട്ടം വഴി റോമൻ ഭരണത്തെ തകിടം മറിച്ചിട്ട് ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജത്വം സ്ഥാപിക്കാൻ ….അതിനു വേണ്ടി തന്നെയല്ലേ സഭാധികരികളോട് negotiate ചെയ്തു 30 വെള്ളിക്കാശു വാങ്ങിയത്…
പെസഹ വ്യാഴാഴ്ച യേശുദേവനെ പിൻചെന്ന സാധാരണക്കാർ എന്തിനു വസ്ത്രം അഴിച്ചു കഴുതക്കുട്ടിമേൽ വരുന്ന വനെ രാജാവിനെ പോലെ വരവേറ്റു? ആത്മികമായ മോചനത്തിനോ …ഒരു ചെറിയ ശതമാനം….ബാക്കി എല്ലാ പേരും ഭൌതിക രാജത്വം തന്നെ കർത്താവിൽ കാത്തു …5 അപ്പം കൊണ്ട് 5000 പേരെ ഊട്ടിയവൻ ..കാനാവിലെ കല്യാണത്തിന് പച്ചവെള്ളം വീഞ്ഞക്കിയവൻ…. കുരുടനെയും മുടന്തനെയും സുഖപ്പെടുതിയവൻ .മരിച്ചവനെ ജീവിപ്പിച്ചവൻ …അവന്റെ അനുയായികൾ സാധാരണക്കാരിൽ സാധാരണക്കാറായിരുന്നില്ലേ …ഉറ്റുനോക്കിയത് ആത്മികാചാര്യനെയോ ഒരു രാജാവിനെയൊ…യേശു രാജാവ്, പ്രത്യേകിച്ചു യെരുശലേം ദേവാലയത്തിലെ വാണിഭക്കാരോടുള്ള ഇടപെടൽ…. ഒക്കെ …ആ ഒരു വീക്ഷണത്തിലേക്കു യൂദായെ എത്തിച്ചിരിക്കില്ലേ .

മാത്രവുമല്ല , യൂദായുടെ കണ്ണിൽ യേശു ദൈവപുത്രൻ….അതിനു എത്രയോ തെളിവുകൾ…എത്രയെത്ര അത്ഭുതങ്ങൾ ….ഞാൻ കാണിച്ചു കൊടുത്താലും തന്റെ അഭൌമികമായ കഴിവ് കൊണ്ട് എല്ലാ കെട്ടുപാടുകളും പൊട്ടിച്ചു രക്ഷ നേടാൻ കഴിവുള്ളവൻ…അതുറപ്പാ ക്കാൻ അല്ലെ പത്രോസിനെക്കാൾ കൂടുതൽ നേരം അയാൾ യേശുവേ പിൻചെന്നതു ? യാഥാർഥ്യ ബോധം വന്നപ്പോഴല്ലേ കാശു തിരിച്ചു കൊടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് ? ഒന്നുമൊന്നും ചെയ്യാനാവാതെ മരണത്തെ പുല്കിയത്?
എല്ലാ പടയാളികളെയും പരീശന്മാരെയും ശാസ്ത്രികളെയും പരാജയപ്പെടുത്തി വിജയശ്രീലാളിതനായി വരുന്ന തമ്പുരാനെ കാത്തു നിന്ന നിങ്ങളുടെ ആഹ്ലാദവും പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി കൊല്ലാൻ ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ട നാഥനെ കണ്ട നിങ്ങളുടെ നിസ്സഹായതയും എനിക്ക് എന്നോളം തന്നെ പരിചിതം
അന്ന് യുദ യേശുവിനെ ഏല്പിച്ചു കൊടുത്തില്ലായിരുന്നെങ്കിലോ ? എന്നെയോ നിങ്ങളെയോ പോലെ ജീവിച്ചു യേശുവും മരിച്ചു പോയേനെ. അപ്പോൾ യേശുവിന്റെ ജനന ലക്ഷ്യം പോലെ ശ്രേഷ്ടം തന്നെയല്ലേ യുദ അങ്ങയുടെയും ജന്മം… പിന്നെഎന്തേ നിങ്ങൾ ചതിയനായി എന്നണ്ണപ്പെടുന്നു? നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശ്യം വെളിവാക്കിയില്ല…
ധാരണകൾ ധാരണകൾ …അതാണ് നിങ്ങളെ അങ്ങനെ ആക്കിയത് ധാരണകളും പ്രതീക്ഷകളും നമ്മെ ഓരോ അവ സ്തയിലേക്ക് എത്തിക്കും. അത് വേര്തിരിച്ചറിയാൻ , വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ …ഒന്നും കഴിയുന്നില്ലല്ലോ…
എന്നാലും നീ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട അപ്പോസ്തലൻ …നീ പ്രതീക്ഷകളെ പിന്തുടർന്ന് യാഥാർഥ്യമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു ….
അപ്പോൾ നീ ഒരു വിശുദ്ധ അപ്പൊസ്‌തലനല്ലേ
പൊരുൾ തിരിച്ചു തരാൻ ആരുണ്ട്…

facultyimgdrajdev@gmail.com

കഥ- മഴ

By അഖില്‍ എം എസ്സ്

മഞ്ഞനിറമുള്ള കാറുകള്‍ നിരത്തിലൂടെ ഏന്തിയും വലിഞ്ഞും നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു പവന്‍ കുമാര്‍ ബ്രേക്ക് ഇടക്കിടക്ക് അമര്‍ത്തി ചവിട്ടി
എന്നെ പരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു …
കൊല്‍ക്കത്ത ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു … റോഡിലേക്ക് ഉന്തി നില്‍ക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങളില്‍ പലതും ഭൂതകാലത്തിന്‍റെ ഓര്‍മകളില്‍ നിലനിന്നു പോരുകയാണ്
രബീന്ദ്ര സംഗീതം ഇടറി വീഴുന്ന…. പ്രാദേശിക ബംഗാളി റേഡിയോ സ്റ്റേഷന്‍ ഇടക്കൊക്കെ ശബ്ദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ….
ഹൌറ നഗരം എനിക്കൊട്ടും അപരിചിതമായി തോന്നിയില്ല …തീവണ്ടി ഇറങ്ങിയത്‌ മുതല്‍ നിലത്തും ഭിത്തിയിലും
മുറുക്കി തുപ്പിയ പാടുകളും ..തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അറിയപ്പെടാത്തതുമായ ഏതൊക്കെയോ ഗന്ധങ്ങളിലും ഓരോ മനുഷ്യനിലും നഗരം എന്തൊക്കെയോ
ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്നു..
നീണ്ട ഹോണ്‍ മുഴക്കി ..ബസ്സുകള്‍ കടന്നുപോകുന്നു …….നിറങ്ങള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ ഒരു നഗരമായി മാറിയെങ്കിലും കൊല്‍ക്കത്തക്ക് മറ്റാരും എത്തിപ്പിടിക്കാന്‍
കഴിയാത്ത ആത്മാവുണ്ട് …
ദുര്‍ഗാ പൂജയുടെ സമയമായതിനാല്‍ നഗരത്തില്‍ തിരക്ക് കൂടിയിട്ടുണ്ട് ..
പവന്‍ കുമാര്‍ ഹൌറയില്‍ തന്നെ ജനിച്ചു വളര്‍ന്നവനാണ് …തീവണ്ടികളും ഹൂഗ്ലി നദിയും കാളി ഘട്ടും അയാളുടെ ജീവിതത്തിന്‍റെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു..
അയാളുടെ ഭാഷ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല എങ്കിലും ..മനുഷ്യ സഹജമായ വാസനായാല്‍ ഓരോ വാക്കും ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്
അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു തന്ന അനവധി കഥകളിലൂടെ ഈ നഗരം എന്‍റെ ഹൃദയത്തോട് ചേര്‍ന്നു കിടക്കുന്നു ..
ചെറുപ്പത്തില്‍ മാധവിക്കുട്ടിയെ വായിച്ച് അവരുടെ കൊല്‍ക്കത്തയെ അറിഞ്ഞ് ഏതൊക്കെയോ അപൂര്‍വ വാസനയില്‍
ഞെരിഞ്ഞമര്‍ന്ന് ഞാനങ്ങനെ കിടക്കയില്‍ തല പൂഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു …
മരിക്കും മുന്‍പ് വരെ ഓരോ വേനല്‍ക്കാലങ്ങളിലും വല്യച്ചന്‍ കൊണ്ടുവരാറുള്ള രസഗുളകള്‍ മധുരത്തിലൂടെ
കൊല്‍ക്കത്തയെ ഞാനുമായി ബന്ധിച്ചിരുന്നു ..
വല്യച്ഛന്‍റെ മരണ ശേഷം ഏട്ടന്‍ കൊല്‍ക്കത്തയില്‍ പോയി ഒരു ബംഗാളി പെണ്‍കുട്ടിയെ വിവാഹം ചെയ്തതോടു
കൂടി രക്തത്തിലും അതുകലര്‍ന്നു
അവരുടെ അഞ്ചോ ആറോ വയസ്സുള്ള അവരുടെ മകന്‍ ….ഏട്ടത്തി അമ്മയുടെ ബംഗാളി അച്ഛന്‍
അവരൊക്കെ വരുമ്പോള്‍ കൊല്‍ക്കത്ത ഓരോ തവണയും തിരിച്ചു വരുന്നു
വീട്ടിലെ വാരാന്തയില്‍ ചുവരില്‍ തൂക്കിയ രാമകൃഷ്ണ പരമ ഹംസരെ കാണുമ്പോള്‍
ഏട്ടന്‍റെ കുട്ടി താക്കൂര്‍ താക്കൂര്‍ എന്നുച്ചത്തില്‍ വിളിക്കുന്നു …..
ഓര്‍മ്മകള്‍ അങ്ങനെയാണ് …..
പഴയ വിലാസങ്ങളില്‍ ഉള്ളവര്‍ മരിച്ചു പോയിരിക്കാം ….
അവരുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമാകാം ബാക്കിയുണ്ടാകുക …
വിഭൂതി ഭൂഷന്‍റെ അപൂര്‍വ ബാബുവിന്‍റെ നിശ്ചിന്ദ പൂരിലേക്കുള്ള യാത്രകള്‍ മാതിരി ………..
പെട്ടന്ന് ടാക്സി നിര്‍ത്തി
ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ടാക്സിക്കരികിലേക്ക് വന്നു

ചാരു

പവന്‍ കുമാര്‍
അവളെ പരിചയപ്പെടുത്തി ..
മുഖം സാരിത്തലപ്പു കൊണ്ട് അവള്‍ മറച്ചു പിടിച്ചിരുന്നു
യൌവന യുക്തയെങ്കിലും നാണത്തിന്റെ കനല്‍ അവളെ പിടിച്ചു ചുറ്റിയിരുന്നു ..
ചാരു അയാള്‍ക്കരികില്‍ അങ്ങനെനിന്നു..
അവള്‍ അയാളുടെ കാമുകിയായിരിക്കാം
അവര്‍ എവിടെപ്പോകുന്നു
ജൌളിക്കടകളില്‍ കയറിയിറങ്ങി നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ അയാള്‍ അവള്‍ക്ക് വാങ്ങി ക്കൊടുത്തത്
തണുപ്പ് കാലത്തേക്ക് ഒരു കബിളിപ്പുതപ്പാണ്
…..അന്ന് മഞ്ഞ ജമന്തികളുടെ ഒരു കെട്ടില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു
വച്ചിരുന്ന ഒരു പൊതി മുല്ലപ്പൂക്കള്‍
പവന്‍ കുമാര്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു
അന്ന്‍. രാത്രി …അവള്‍ അതാണ്‌ ചൂടിയത്
നിര്‍ത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ടാക്സികളില്‍ ഒന്നിന് പിറകില്‍ മറ്റൊന്നായി കൂട്ടം കൂടി അതങ്ങനെ മഞ്ഞ ടാക്സികളുടെ നീണ്ട നിരയായി മാറി ..
പതുക്കെ എപ്പോഴോ മയക്കത്തിലേക്കു വീണു

ഹൂഗ്ലിയില്‍ പായ് വഞ്ചികള്‍ മറുകര തേടുമ്പോള്‍
ഹൌറ പാലത്തിലൂടെ തീവണ്ടിയും വാഹനങ്ങളും പായുമ്പോള്‍
കാളി ഘട്ടില്‍ മണി മുഴങ്ങുമ്പോള്‍ ..
അച്ഛന്‍ ചെറിയ വാടക വീടിന്‍റെ വാതില്‍ പൂട്ടി
ഭൌമിക് മുഖര്‍ജിയുടെ പലഹാരക്കടയിലേക്ക് നടക്കുന്നു
കേരളത്തില്‍ നിന്നുള്ള ബാബു വിനെ അയാള്‍ക്കിഷ്ടമായിരുന്നു
അതിന് മറ്റൊരു കാരണംകൂടിയുണ്ട്
ആ ബംഗാളി ക്ക് ഉത്തരേന്ത്യന്‍ വംശജരെ അത്രയൊന്നും ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല
മദ്രാസികളുമായായിരുന്നു അയാളുടെ പതിവുകാര്‍
അവരാകട്ടെ ഭൌമിക് മുഖര്‍ജിയെ നന്നായി പുകഴ്ത്താന്‍ മറന്നില്ല ,

ഹൂഗ്ലി റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ ഒരു ഗുമസ്തന്‍റെ ജോലിചെയ്തു വരികയാണ്
അക്കൂട്ടതിലാണ് കേരളത്തില്‍ നിന്നും കൊല്‍ക്കത്തയിലേക്കുള്ള യാത്ര
രാജേന്ദ്ര ജസ്വാള്‍ എന്നൊരു ബംഗാളി നടത്തിവന്ന പുസ്തകക്കടയില്‍ ജോലിക്കു ചേര്‍ന്നു

രാജേന്ദ്ര ജസ്വാളും മകള്‍ പ്രീതിയും താമസിച്ചിരുന്നതും അടുതുതന്നെയാണ് അതൊട്ടും ദൂരെയല്ല
കൊല്‍ക്കത്ത ട്രാമിലൂടെ ആ വീട്ടിലേക്ക് പലപ്പോഴും എത്തിച്ചേരാന്‍ അച്ഛന്‍ കൊതിച്ചിരുന്നു …
അവരുടെ വീട്ടില്‍ രബീന്ദ്ര സംഗീതത്തിന്‍റെ അലയൊലികള്‍ രാവേറെ നീണ്ടു നിന്നിരുന്നു ..
ജസ്വാളും ഭാര്യയും എല്ലായ്പ്പോഴും ഹാര്‍ദവമായി സ്വീകരിക്കാന്‍ പരിശ്രമിച്ചിരുന്നു
അച്ഛനാകട്ടെ പ്രീതിയുമായി സമയങ്ങള്‍ തള്ളിനീക്കാന്‍ വെമ്പല്‍ കൊണ്ടു
തീവണ്ടിക്കോച്ചിലെ ലൈബ്രറിയില്‍ അവള്‍ പലപ്പോഴും വന്നു ….പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിക്കാനായി ഓരോ യാത്രയും
ബംഗാളിലെ മഴകളില്‍ ഹൂഗ്ലിയില്‍ വെള്ളം നിറയുമ്പോള്‍ …അവള്‍ അരവിന്ദ് ബുക്ക്‌സില്‍ വന്നിരുന്നു
കെട്ടിടത്തിന്‍റെ പിറകിലെ ജനാലയിലൂടെ നോക്കിയാല്‍
ഹൂഗ്ലി നദിയുടെ വിശാലതയില്‍ നീന്തുന്ന പായ് വഞ്ചികളെ കാണാം
ജസ്വാള്‍ പറയുന്നത് ശരിയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രീതി ശരിക്കും സ്വപ്ന ജീവിയായിരുന്നു
അവരൊരിക്കലും പ്രണയിച്ചില്ല..
ശരിക്കും സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു…….
ഏപ്രില്‍ മാസം അവര്‍ ഡല്‍ഹിയിലേക്ക്‌ പോകുമ്പോള്‍ വരെയും അത് നീണ്ടുനിന്നു …..
……
ഇപ്പോള്‍ പലഹാരക്കടയുടെ മേശപ്പുറത്ത് കൈകളെ വിശ്രമിക്കാന്‍ അനുവദിച്ച് അച്ഛനിരിക്കുകയാണ്
”ഏയ് താരാ ശങ്കര്‍ ”
ഭൌമിക്ക് ബാനര്‍ജിയുടെ ജോലിക്കാരന്‍ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നതേയില്ല…….
അവന്‍റെ പേര് താരാ ശങ്കര്‍ എന്നായിരുന്നില്ലേ ..

താരാശങ്കര്‍ അതെ അത് തന്നെയാണ്
.. കഴിഞ്ഞ ആറു
മാസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പാണ് ഇതേ ഇരിപ്പിടത്തില്‍ വച്ച് അവനെ പരിചയപ്പെട്ടത്‌
ഭൌമിക്ക് മുഖര്‍ജി നോട്ടുകള്‍ എണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്തുന്ന തിരക്കിലാണ്
അച്ഛന്‍ അദ്ദേഹത്തിനെ നോക്കി …
പെട്ടെന്ന് അച്ഛന് രസം പിടിച്ചു
അതെ ആസാഹസം കാണിച്ചു
നിങ്ങള്‍ക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ പ്രയാസം കാണും
അതെ അച്ഛന്‍ അദൃശ്യനായി മാറി ……
ജീവിതം അടുത്ത നിമിഷങ്ങളില്‍ വളര്‍ന്നു പുരോഗമിച്ചു
കൊല്‍ക്കത്ത പാലത്തിന്‍റെ മുകളിലേക്ക് അദൃശ്യനായ അച്ഛന്‍ ന്‍ പിടിച്ചു കയറാന്‍ തീരുമാനിച്ചു
മുഖര്‍ജിയുടെ കടയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി നടന്നു
ഒരു തമാശക്ക് കുപ്പായങ്ങള്‍ ഒക്കെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു ……
ഒരാള്‍ അദൃശ്യനായിരിക്കുമ്പോള്‍ ലഭിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം വളരെ വലുതായിരുന്നു
ഹൂഗ്ലി പാലത്തിനു മുകളില്‍ കയറിനിന്നു
അപ്പോള്‍ കടത്തു വഞ്ചിക്കാര്‍ അകലെ പാടുന്നതു കേട്ടു
അച്ഛനവരെ കൈവീശി
ചുവന്നു തുടുത്ത ആകാശം
കാളി മാതാവിന്‍റെ കുങ്കുമപൊട്ടായി തോന്നിപ്പിച്ചു
പാലത്തിനു മുകളിലെ കമ്പിയില്‍ നഗ്നനായിരുന്നുകൊണ്ട്
തീവണ്ടിയും പുസ്തകങ്ങളും കൊല്‍ക്കത്തയിലേക്ക് പോകുന്നതുകണ്ടു ….
ഹൂഗ്ലി പാലത്തിനു താഴെ പോലീസും ,ആളുകളും കൂടുന്നത് കണ്ടു
അവര്‍ അച്ഛനെ നോക്കുകയാണ്
ശരിയാണ് അവര്‍ ആക്രോശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്

ബംഗാളിലെ സൂര്യന്‍ അച്ഛന്റെ ശരീരത്തെ തൊട്ടു നോവിച്ചപ്പോള്‍
സൂര്യനെ പച്ച മലയാളത്തില്‍ തെറി വിളിക്കാന്‍ മറന്നില്ല
ഹൌറയില്‍ മഴപെയ്യുന്ന ഒരു ദിവസം അച്ഛന്‍ വഞ്ചിക്കാര്‍ കാണാതെ
തോണിയുമായി ഹൂഗ്ലിയിലൂടെ അദൃശ്യനായി പാലായനം ചെയ്യുന്നത് ഓര്‍ത്തുപോയി
പ്രീതി വരുമെങ്കില്‍ അരവിന്ദ് ബൂക്സിനു പിന്നിലെ ജനാലയിലൂടെ നോക്കുകയാണെങ്കില്‍
ആളില്ലാത്ത ഒരു വഞ്ചി കണ്ടവള്‍ അത്ഭുതപ്പെടും
ജസ്വാളിനോട് പറയും
ഓഫീസിലെ എല്ലാവരും അതു കാണാന്‍ ഒത്തുകൂടും

താഴേ എന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന അനേകം മനുഷ്യരോട്
ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
നിങ്ങള്‍ ഹൂഗ്ലിയില്‍ നോക്കു കാറ്റും കോളും വരുന്നു
നദിയില്‍ ഒഴിഞ്ഞ വഞ്ചിയുണ്ട്
യാത്ര തുടങ്ങൂ

ms_akhl@yahoo.com

മുക്തകങ്ങൾ

By പീതാംബരൻ നായർ, കൽക്കത്ത

ശ്ലോകകന്യ – വൃത്തം മന്ദാക്രാന്ത

ഹൃത്തിൽക്കേറിപ്പരിചിനൊടു നീ നൃത്തമാടീടണം മേ,
‘വൃത്ത’ച്ചേലച്ചമയമൊടു മേവുന്ന സുശ്ലോകകന്യേ
നിത്യം നീയൊത്തിവനു തരമായീടുമീയല്പനേരം,
സത്യം ചൊന്നാ,ലഴകു പകരുന്നെന്റെയുൾപ്പൂവിനുള്ളിൽ

വാർദ്ധക്യം – വൃത്തം സ്രഗ്ദ്ധര

വാർദ്ധക്യം വന്നണഞ്ഞാൽ നവശിശുസമമാം മർത്ത്യരെല്ലാം ജഗത്തിൽ,
കേഴാനല്ലാതെ മറ്റെന്തിനുമവനുതുണക്കന്യർ മാറാതെ വേണം
ഭേദം പാർത്തീടിൽ മുഖ്യം, ശിശുവരുളിടുമേവർക്കുമാനന്ദമെന്നും,
വൃദ്ധന്മാരോ വെറുപ്പും -നിജതനയനുമേ – വാർദ്ധകം കഷ്ടമോർത്താൽ!

സുഖസൗകര്യം – വൃത്തം മന്ദാക്രാന്ത

“ഖ്യാതിക്കില്ലാ കൊതി, ധനമതിന്നൊട്ടുമില്ലാർത്തി, ഗേഹം,
വാഹം, ഭൂഷാ,യിവയിലിവനില്ലൊട്ടുമേ കമ്പമെന്നും”
ചൊല്ലില്ലാ ഞാൻ, ചില ചെറിയ മോഹങ്ങളുണ്ടെന്റെ ചിത്തേ,
സന്യാസിക്കും സകലസുഖസൗകര്യമിന്നൊട്ടു കാമ്യം!

nairkp60@gmail.com